Hennessy Tasting

Hennessy
Hennessy

Pod koniec listopada mieliśmy okazje uczestniczyć w prezentacji oraz tastingu koniaku Hennessy prowadzonym przez Patryka Józefika z firmy LVMH, które odbyło się w Międzynarodowej Szkole Barmanów i Somalierów Patryka Lenarta .

Historia koniaku Hennessy sięga 1765 roku, kiedy to irlandzki kapitan Richard Hennessy osiadł w miasteczku Cognac położonym nad rzeką Charente i zaczął handlować destylatami z wina. Od tamtej pory już 8 pokolenie rodziny Hennessy wraz z 7 pokoleniem rodziny Fillioux – mistrzów kompozycji, tworzy koniak.

Podczas spotkania zapoznaliśmy się z historią marki Hennessy oraz uzyskaliśmy ogólne informacje o pochodzeniu oraz produkcji tego destylatu z winogron. Dla niezorientowanych przypominamy, że koniak to trunek który wytwarzany jest poprzez destylowanie wina. W ten sam sposób produkuje się brandy.

Cognac
Cognac

Koniak (Cognac) produkuje się wyłącznie w regionie Cognac położonym we Francji. Jest to obszar który obejmuje 75 000 hektarów, w którym produkuje się 1% winogron na całym świecie. Region ten jest podzielony na 6 obszarów „crus”: Bons Bois,Bois Ordinaires,Fins Bois,Petite Champagne, Grande Champagne oraz Borderies.

Koniak nie jest po prostu mocnym alkoholem, ale eau-de-vie, który zachowuje wytworzoną esencję wina i nie gubi żadnych z jego przyjemnych i wielce cenionych aromatów. Hennessy używa wyłącznie wina z winogron szczepu Ugni Blanc, uprawianego w czterech środkowych obszarach regionu. Takie wino jest podwójnie destylowane, efektem czego jest eau-de-vie, czyli woda życia.

Z pierwszej destylacji powstaje destylat zwany „brouillis”, posiadający najbogatsze aromaty kwietne o mocy około 30% ABV. Brouillis jest destylowany ponownie a powstałe „coeur” (serce) zachowywane jest jako jedyna część destylatu godna nazwy „Cognac”. Po drugiej destylacji alkohol ten uzyskuje moc 70% ABV. W celu otrzymania 1 litra eau-de-vie potrzebne jest 9 litrów wina. Każda destylacja trwa 12 godzin i odbywa się w alembiku typu Charente.

Następnie zaczyna się proces leżakowania, który odbywa się w ręcznie wykonanych beczkach z 80 letniego francuskiego dębu pochodzącego z lasów koło Limousin. W przypadku Hennessy drzewa te mają co najmniej 100 lat. Po ścięciu drzewa dojrzewają i schną przez 3 lata na otwartym powietrzu. Wprawiony dekarz potrafi w ciągu jednej 8- godzinnej zmiany wyprodukować JEDNĄ wypaloną od wewnątrz beczkę. W trakcie leżakowania z każdej beczki wyparowuje około 2% alkoholu zwanego La Part des Anges, po angielsku Angel’s Share czyli „udział aniołów”. W całym regionie Cognac co roku wyparowuje ok 40 000 butelek. W odróżnieniu od np. beczek po bourbonie, beczki używane do leżakowania koniaku nie są sprzedawane lub używane do produkcji innych alkoholi. Pamiętajmy, że ilość drzew rosnących w okolicach Limousin jest ograniczona.

Ostatnim etapem produkcji każdego koniaku jest odpowiednie kupażowanie poszczególnych eau-de-vie przez Master Blendera. Po Jeanie, Christophie, Emilu, Alfredzie, Raymondzie i Mauricie, obecnie nad tradycją koniaków Hennessy czuwa Yann Fillioux. To właśnie on sprawia, że każda butelka danego koniaku jest identyczna. Pamiętajmy, że jest to nie lada osiągnięcie, biorąc pod uwagę, że każde wino, i co za tym idzie eau-de-vie, jest unikatowe. Dodatkowo proces leżakowania w beczkach nadaje każdemu eau-de-vie inny charakter.

Hennessy Tasting
Hennessy tasting

W ostatniej części prezentacji skosztowaliśmy trzech z 7 produkowanych koniaków Hennessy. Obecnie firma produkuje Hennessy V.S., Hennessy Fine de Cognac (dawniej V.S.O.P), Hennessy X.O, Paradis Extra, Richard Hennessy, Hennessy Private Reserve oraz Hennessy Ellipse.

Hennessy V.S. jest kompozycją ponad 40 destylatów, z okresem dojrzewania do 8 lat. Może być spożywany w formie czystej, z lodem lub wodą mineralną oraz w koktajlach takich jak Side Car czy Brandy Alexander.

Hennessy Fine de Cognac to kompozycja ponad 60 eau-de-vie o charakterze owocowym i kwiatowym. Destylaty te są leżakowane od 4 do 10 lat. Doskonały do spożywania w formie czystej oraz jako składnik wyśmienitych koktajli.

Hennessy X.O czyli „eXtra Old” lub „eXtra Ordinary” to kompozycja z około 100 destylatów, o wieku dojrzewania do 30 lat w nowych beczkach. Trunek te jest idealny do spożycia w formie czystej lub z lodem, świetny w połączeniu z cygarem.

Hennessy Paradis Extra
Hennessy Paradis Extra

Hennessy Paradis Extra został stworzony przez Maurice Fillioux w 1979 roku. W tym koniaku zebrano ponad 100 rzadkich destylatów dojrzewających nawet do 130 lat. Koniak ten można pić w formie czystej lub podawać go dobrze zmrożonego (-18 stopni celsjusza).

Richard Hennessy to koniak stworzony przez Yanna Fillioux w 1996 roku na cześć założyciela firmy. Zawiera on ponad 100 wyjątkowych destylatów pochodzących z czasów wszystkich pokoleń rodziny Hennessy. Są wśród nich najrzadsze eaux-de-vie rocznik 1800 i 1830-1860, otrzymane z winogron szczepu Folle Blanche, który został zniszczony przez filokserę pod koniec XIX wieku.

Hennessy Ellipse
Hennessy Ellipse

Istnieje również bardzo drogi i rzadki Ellipse, butelka którego kosztuje około 7000 Euro. Jest on wyjątkową mieszanką siedmiu najlepszych eaux de vie wyselekcjonowanych przez siedem pokoleń master blenderów. Począwszy od 1800 roku i pierwszego master blendera, Jeana Filliouxa, każdy kolejny wybierał – jego zdaniem – najlepszy destylat. Ellipse sprzedawany jest w specjalnie zaprojektowanej, ręcznie robionej karafce z kryształu Baccarat. Podobno jedynym miejscem w Polsce gdzie można go spróbować to restauracja Rondo Royal w Warszawie.

Private Reserve
Hennessy Private Reserve

Hennessy Private Reserve to specjalna limitowana seria która odtwarza trunek stworzony na 100 jubileusz firmy w 1865 roku dla rodziny Hennessy. Hennessy Private Reserve jest zrobiony z 11 rzadkich eaux-de-vie z winnic Grande Champagne.

Przy okazji chcemy zwrócić waszą uwagę na przyjęty system oznakowywania koniaków. Oznaczenia te w żaden sposób nie określają wieku koniaku lecz jego jakość. Litery znajdujące się na butelkach koniaku mają następujące znaczenie:

E – Extra lub Especial

F – Fine

M – Mellow

O – Old

P – Pale

S – Supervisor

V – Very

X – Extra

Tutaj znajdziecie wywiad z Maurice-Richard Hennessy, potomkiem założyciela firmy Hennessy.

Salut!

Reklamy

Finlandia Vodka Cup 2008

FVC

30 listopada, już po raz 9 w Polsce, odbyły się eliminacje do konkursu Finlandia Vodka Cup. Główną nagrodą w konkursie jest reprezentowanie Polski na finałowej gali w Laponii, w lutym 2009 roku. Będzie to już 11 edycja tego prestiżowego konkursu.

Ekipa Alkoteki już po raz trzeci uczestniczyła w tej imprezie.

Finaliści konkursu zostali wyłonienie w eliminacja regionalnych, które odbyły się w największych miastach Polski (Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu, Trójmieście). Półfinały poprzedzają eliminacje do konkursu odbywające się w lokalach, które reprezentują zawodnicy bądź, tak jak miało to miejsce w Warszawie, w szkole barmańskiej MSBiS. W półfinałach udział bierze 24 zawodników, z czego po 4 z regionu kwalifikuje się do finału, gdzie startuje 20 najlepszych zawodników z kraju. Konkurs rozgrywany jest w dwóch kategoriach Aperitif oraz Long Drink.

Aperitif
Aperitif

Mamy wrażenie, że wielu finalistów nie do końca zna definicje drinka typu aperitif (fr. apéritif, wł. aperitivo) więc przypominamy że jest to drink który pijemy przed jedzeniem i jego głównym zadaniem jest pobudzenie kubków smakowych oraz spowodowanie wydzielania się większej ilości soków trawiennych w żołądku – czyli pobudzenie apetytu. Generalnie przyjmuję się, że taki drink absolutnie nie może być słodki. Zastanawiamy się jak można do takiego koktajlu dać jako garnish Ferrero Rondnoir lub Raffaelo owinięte kwaśnymi żelkami. Powyższe zdjęcie przedstawia naszym zdaniem najbardziej eleganckie garnish w kategorii Aperitif przygotowane przez zawodnika ze Szczecina.

Long Drink (z deserem)
Long Drink (z deserem)

Long drink to już kategoria mniej rygorystyczna. Tak, jak sama nazwa wskazuje jest to drink który pije się raczej długo. Tak naprawdę na tym jego definicja się kończy. W odróżnieniu od koktajlu typu short drink, long drink to napój orzeźwiający o stosunkowo niskiej zawartości alkoholu (8-15%) sporządzany z dodatkiem dużej ilości soków owocowych, warzywnych lub innych napojów (cola, tonik, woda sodowa). Znakomicie gasi pragnienie. Tutaj mieliśmy wrażenie ze niektórym uczestnikom ten konkurs pomylił się z De Kuyper Cup gdzie trzeba przygotować Fancy Drink.

Patryk Lenart i Dorota Wellman
Patryk Lenart i Dorota Wellman

Jak co roku imprezę prowadził Patryk Lenart, ale tym razem zamiast Marcina Prokopa towarzyszyła mu Dorota Wellman, która bardzo dobrze sprawdziła się w tej roli.

Uczestników oceniały dwie komisje: degustacyjna, do której zostali zaproszeni dziennikarze i osoby ze środowiska gastronomicznego oraz techniczna, w skład której weszli członkowie Stowarzyszenia Polskich Barmanów. Komisja degustacyjna oceniała koktajle uwzględniając ich wygląd, aromat, smak oraz ogólne wrażenie. Profesjonalni barmani brali pod uwagę między innymi umiejętności manipulowania szkłem, prezentację butelek, całkowitą sprawność i postawę oraz wykonanie dekoracji koktajlu.

Komisja Degustacyjna
Komisja Degustacyjna

Jurorzy, z którymi mieliśmy okazje rozmawiać, nie byli specjalnie zauroczeni koktajlami, które degustowali. Wiele wątpliwości wzbudzał skład i smak aperitifów oraz garnish konkursowych koktajli.

Karolina Karolkiewicz
Karolina Karolkiewicz

Zdobywczynią największej ilości punktów w obu kategoriach była Karolina Karolkiewicz, reprezentująca Bagiński&Chabinka SPA w Międzyzdrojach, która wygrała konkurs. Poniżej przedstawiamy receptury na zwycięskie drinki. Trzymamy kciuki Karolinę i życzymy jej jak najlepszych wyników na finale w Laponii. Niestety mamy wrażenie, że z takim granish ma ona niewielkie szanse na wygranie tego konkursu. Jego poprzednie edycje pokazują, że zwyciężają koktajle, które garnish jest zgodne ze światowymi trendami- subtelnej i delikatnej ozdoby , nie przytłaczającej koktajlu. To smak ma być najważniejszy a garnish jest tylko ozdobą.

Aperitif - Oxygen
Aperitif - Oxygen

Oxygen

3cl Finlandia Cranberry

1cl DK Sour Apple

1cl DK Watermelon

0,5cl DK Grenadina

squirt Tonic Water

Longdrink - Sky
Longdrink - Sky

Sky

4cl Finlandia Vodka

1cl DK Amaretto

2cl DK Blue Curacao

2cl sok z cytryny

20cl sok anasowy

II miejsce zajął Cezary Marczuk reprezentujący klub Buena Vista z Bydgoszczy, a na III pozycji uplasował się Bartosz Michaluk z klubu VIP w Zabrzu.

Jimmy Sommervile
Jimmy Somervile

Po części konkursowej rozpoczął się after party. Gwiazdą tej części imprezy był Jimmy Somerville wraz ze swoim chórkiem. Koncert artysty bardzo nam się podobał i wzbudził wśród zebranych wielkie emocje.

Mieliśmy również okazje zobaczyć jak działa iBar, ale niestety nie do końca sprawdził się on w warunkach mocno imprezowych, gdzie pełnił funkcję głównego baru dla gości.

Tutaj możecie obejrzeć galerię zdjęć z finału Finlandia Vodka Cup North America, w których uczestniczyli barmani z Kanady i Stanów Zjednoczonych.

Kippis!

Warsztaty z Jamie Boudreau – cz. 2

Po przerwie zaczęliśmy drugą część warsztatów która koncentrowała się na miksologii molekularnej. W ramach przypomnienia: Nicholas Kurti, węgierski fizyk oraz francuz, Herve This, wymyślili pojęcie gastronomii molekularnej w 1988 roku. Dla zainteresowanych polecamy dosyć obszerne informacje, które można znaleźć na ten temat na Wikipedii oraz „Wprowadzenie do technicznego zastosowania Gastronomii Molekularnej”. A poniżej dwa film o Herve This.

Miksologia molekularna to określenie używane w świecie barmańskim. Jamie zwrócił uwagę na kilka zagadnień, które podzielił na 3 grupy.

Technika.

Każdy zajmujący się tworzeniem drinków używając wiedzy z gastronomii molekularnej musi przede wszystkim bardzo dobrze znać składniki, których używa do tworzenia koktajli oraz być świadomym metod, jakie do tego wykorzystuje. Nie powinno się robić czegoś tylko po to żeby dziwnie wyglądało. Przy wykorzystywaniu metod gastronomii molekularnej kwestia czystości jest równie istotna jak pozostałe.

Sztuka.

To pojęcie można interpretować w różny sposób ale najważniejsze jest to, żeby barman znał potrzeby swoich gości. W połączeniu z kreatywnością należy tworzyć unikatowe i interesujące kombinacje smakowe. Należy też pamiętać, że koktajl to nie tylko smak ale również wygląd i zapach, czyli szkło i garnish, które tworzą całość.

Miłość.

Ostatnim bardzo istotnym (i naszym zdaniem często zapominanym) elementem jakim jest miłość. Chodzi o uczucie, które kieruje barmanem przy kreowaniu koktajlu dla swojego gościa. Trzeba sprawić, żeby klienci czuli się wyróżnieni oraz pożądani. Lokal i barman tworzą całość przeżycia, niezwykłe doznania. Doświadczenie smaku i pożądania powoduje, że gość chce ponownie wrócić do miejsca, gdzie doznał niezapomnianych wrażeń, nie tylko smakowych. Miłość jest po prostu składnikiem.

Jamie opowiedział nam o eksperymentach przeprowadzonych w barze, w którym pracuje. Chciał sprawdzić jakie ma to znaczenie dla klientów. Z jego doświadczenia wynika, że gościom prawie zawsze bardziej smakowały koktajle dokładnie i rzetelnie przygotowane niż te same koktajle które były niechlujnie przygotowane.

W trakcie prezentacji Jamie przedstawił najważniejsze cele, które towarzyszą tworzeniu „molekularnych” koktajli. Tak naprawdę to nie różnią się one od celów, które trzeba zawsze mieć na uwadze, a mianowicie smak, zapach, wygląd oraz efekt wizualny. Oto film w którym on sam osobiście opowiada o tym Stefanowi Bergowi z The Bitter Truth naTales of the Cocktail 2008.

Link: Jamie Boudreau

Jamie wspomniał o składnikach i elementach, które można wykorzystywać w miksologii molekularnej. Niektóre są proste i łatwe w użycie a inne mogą wydawać się dziwne.

Prototyp "Perlini" firmy Perlage Systems
Prototyp "Perlini" firmy Perlage Systems

W trakcie warsztatów Jamie pokazał nam prototyp urządzenia, które pozwala z każdej cieczy zrobić napój gazowany. Wbrew pozorom to wcale nie jest kwestia wlania płynu do syfonu i nabicia nabojem dwutlenku węgla. Firma Perlage Systems stworzyła system, która powoduje, że raz otwarta butelka szampana nigdy się nierozgazuje. Na bazie tego patentu kończą pracę nad „shakerem” o nazwie roboczej Perlini, który pozwoli na stworzenie np. gazowanej wódki, którą mieliśmy okazje spróbować właśnie w trakcie warsztatów. Było to niesamowite przeżycie, które ciężko opisać słowami. Po warsztatach mieliśmy okazje wypróbować te urządzenie do stworzenia prostego koktajlu, który potem zamieniliśmy w gazowany napój.

Pomimo tego, że Jamie rzadko ostatnio tworzy drinki z tzw. kawiorem, to zademonstrował jak łatwa do opanowania jest ta technika. W Polsce ta technika jest nadal mało znana, ale w wielu krajach jest dosyć mocno wyeksploatowana. Na początku 2008 roku marka Cointreau wypuściła nawet zestaw który szybko i sprawnie produkuje kawior z Cointreau. Poniżej umieszczamy film który pokazuje jak to się robi.

Dla wszystkich zainteresowanych eksperymentowaniem z hydrokoloidami polecamy darmową książeczkę z ich opisami oraz przepisami na zarówno drinki i dania w których można je wykorzystać. Hydrocolloid recipe collection edited by Martin Lersch. Martin Lersch prowadzi również rewelacyjny blog oraz stronę o gastronomii molekularnej.

W tej części warsztatów Jamie zamierzał przygotować 4 koktajle, ale ostatecznie mieliśmy okazje skosztowania 3. Powodem był problem z boczkiem dostępnym w Czechach, o którym piszemy poniżej.

Becher Negroni
4,5 cl ginu
2 cl słodkiego wermutu
1,5 cl Becherovka
dash pomarańczowych bittersów
dash syropu cukrowego
Składniki wymieszać z lodem. Przelać do schłodzonego kieliszka z crustą z Becherówki.

Proszek z Becherówki
Proszek z Becherówki

Tutaj najbardziej intrygującym elementem był proszek z Becherówki, który posłużył za crustę do kieliszka. Żeby go wyprodukować trzeba wysuszyć trochę Becherówki poprzez umieszczenie jej w ciepłym miejscu na kilka dni tak żeby odparowała i pozostał po niej tylko proszek. Jest to metoda, która nie koniecznie sprawdza się z każdym likierem, ale na pewno działa również z Campari. Nie udało nam się jeszcze wypróbować tej techniki na naszej Żołądkowej Gorzkiej.

Chocolat Cochon
4,5 cl Bacon Bourbon
1 cl Amaro Ramazzotti
1 cl Kirsch
1 cl Creme de Cacao Dark
dash Angostury
Wymieszać z lodem i przelać do szklanki z kością lodu.

Bacon Bourbon
Na patelni wytapiamy tłuszcz z 6 plastrów wędzonego boczku i przelewamy do dużego słoju.
Dodać dwie butelki Bourbonu i zostawić na 3 godziny.
Słoik włożyć do zamrażalnika na noc.
Odcedzić tłuszcz.
Przefiltrować przez filtr do kawy i zabutelkować.

Poniżej film z PDT w Nowym Yorku pokazujący jeden z ich koktajli oraz instrukcje jak wykonać Bacon Infused Bourbon. Niestety ani Jamiemu ani nam nie udało się wyprodukować takiego bourbonu. Boczek przed wędzeniem jest solony lub marynowany w solance co powoduje, że przygotowanie burbonu z boczkiem jest niewykonalne, to co możemy osiągnąc zupełnie nie nadaje się do spożycia. Być może wykorzystanie naturalnie wędzonego wiejskiego boczku przyniosłoby zamierzony efekt. Poinformujemy o efektach gdy podejmiemy kolejne próby.

Mexican Cloud
4,5 cl Tequila
3 cl soku granatowego
dash bittersów rabarbarowych
dash syropu cukrowego
Wymieszać z lodem i przelać do kieliszka. Dopełnić pianką z Kwiatów Bzu. Opalić Chartreuse.

Pianka z Kwiatów Bzu
4 białka
18 cl St. Germain – likier z kwiatów bzu
9 cl soku cytrynowego
9 cl wody
Wszystkie składniki wkładamy do syfonu, nabijamy i chłodzimy.

Oto film z przygotowania tego koktajlu przez Jamiego.

Chameleon
4,5 cl ginu z magnezem i jagodami
1,5mcl St. Germain
1 cl soku limonki
9 cl Szampana

Ten ostatni koktajl też nie był do końca udany, ale w skrócie możemy powiedzieć, że polega on na podaniu koktajlu w dwóch naczyniach. Po połączeniu dwóch składników koktajl zmienia swój kolor.

Chameleon w szklance
Chameleon w szklance

Podajemy również linki do 3 filmów z Jamiem na temat miksologii molekularnej z „The Cocktail Spirit with Robert Hess„.

Molecular Mixology with Jamie Boudreau – The Rosewater Rickey

Molecular Mixology with Jamie Boudreau – The Vessel 75

Molecular Mixology with Jamie Boudreau – 90 Years of Aviation

Wszystkie osoby, które są zainteresowane rozpoczęciem eksperymentowania w domu lub swoim lokalu polecamy niemiecką firmę Biozoon w której można relatywnie tanio kupić większość elementów niezbędnych do rozpoczęcia przygody z miksologią i gastronomią molekularną.

W Polsce istnieje też możliwość uczestnictwa w jednodniowym kursie, który polecamy osobom nie posiadającym doświadczenia. Warsztaty prowadzi Jean Bos w jego Akademii Molekularnej. Więcej informacji znajdziecie TUTAJ.

Smacznego!

Repeal Day

5 grudnia przypada 75 rocznica zniesienia prohibicji w U.S.A. czyli Repeal Day. Prohibicja miała olbrzymi wpływ na rynek alkoholowy, w tym również na bittersy, o czym wspominaliśmy czas jakiś temu.

Oto dwa filmy na temat zniesienia prohibicji.

Podajemy też link do strony specjalizującej się w tej tematyce. ProhibitionRepeal.com

Na ten wieczór polecamy koktajle które, David Wondrich, światowy specjalista historii koktajli, współzałożyciel Museum of the American Cocktail oraz autor książki Imbibe! przygotowałby dla swoich przyjaciół.

Tutaj znajdziecie jego rekomendacje.

Cheers!

Warsztaty z Jamie Boudreau – cz. 1

Jamie Boudreau Seminar
Jamie Boudreau Seminar

5 listopada w Pradze odbyły się warsztaty z jednym z czołowych promotorów miksologii molekularnej, Jamie Boudreau z Kanady. Jamie od kilku lat mieszka w Seattle, od wielu lat prowadzi również świetny blog – Spirits and Cocktails.

Wartsztaty podzielone były na 2 części – Back to the bar basics i Molecular mixology. W trakcie pierwszej części dowiedzieliśmy się o obecnych trendach barmańskich w USA, o tym jak skonstruować menu oraz wyprodukować własne bittersy.

Menu Design
Menu Design

Jamie wspomniał o tendencji używania mniejszej ilości wódki w amerykańskich barach i wzroście roli bittersów. Przypomniał również tak istotną kwestię jak używanie świeżych składników, współpracowanie z kuchnią (jeżeli jest taka możliwość), używania oryginalnych i produkowania własnych składników. Jamie podkreślał, że jest leniwy i zawsze szuka możliwości jak najłatwiejszego przygotowania koktajlu, 1 na 7 koktajli przygotowywanych przez niego był shakowany, natomiast koktajle z białkiem przygotowywał za pomocą ręcznego spieniacza do cappucino.

W trakcie warsztatów zademonstrował różnicę między emulsyfikacją białka z użyciem samego alkoholu i składników kwaśnych i słodkich. Przy pracy z białkiem należy koniecznie dodać „kwasu” a dopiero potem cukrów. W takim przypadku emulsja ma dużo bardziej stały i trwały charakter niż w przypadku używania samego alkoholu. Na poniższym zdjęciu szklanka po prawej zawiera sam alkohol, a szklanka po lewej stronie sok cytrynowy i cukier wraz z alkoholem.

Białko
Białko

Jamie sporo czasu poświęcił kwestii syropu cukrowego. On używa proporcji 2:1, nie tylko ze względu na mniejsze rozcieńczanie koktajli, ale również z powodu konsystencji. Dodanie dash syropu cukrowego ulepsza konsystencje koktajlu.

W części poświęconej bittersom mieliśmy okazje spróbowania Jamie Boudreau Bokers Bitters. Bokers to marka bittersów, która nie jest produkowana od kilkudziesięciu lat, ale pod koniec XIX wieku była to najpopularniejsza marka bittersów w USA. Wszystkie przepisy Jerriego Thomasa, które nie wykorzystują Angostury, korzystają właśnie z tych bittersów. Jamie pracuje od dawna nad odtworzeniem oryginalnego smaku tych bittersów. Poniekąd wersja przedstawiona na zdjęciu jest bardzo zbliżona do oryginału, który Jamie miał okazje próbować z zapasów Stephana Berga, twórcy The Bitter Truth Bitters.

Boudreau's Bitters
Boudreau's Bitters

Przy produkcji bittersów m.in. trzeba brać pod uwagę suszone składniki, które pozwolą na ustandaryzowanie bittersów, bez obaw o różnice smakowe przy poszczególnych partiach bittersów. Jeżeli nie stać nas na leżakowanie bittersów w dębowych beczkach można po prostu wrzucić wiórki dębowe do słoika a filtrować można je po prostu przez znane w Polsce filtry do wody Brita. Tutaj znajdziecie bardziej szczegółowe instrukcje oraz przepisy.

Back to bar basics cocktails
Back to bar basics cocktails

W trakcie tej części skosztowaliśmy 3 bardzo oryginalne koktajle. Każdy z nich nawiązywał w dosyć oryginalny sposób do poszczególnych elementów warsztatów.

Rum Shrubb
Rum Shrubb

Na pobudkę Jamie przygotował Rum Shrubb składający się z:

6 cl Rum Shrubb Mix

3 cl Havana Club rum

1 dash Angostura bitters

Składniki wymieszał z lodem, udekorował cytryną i gotowe.

Przepis na Rum Shrubb Mix jest następujący:

1 funt owoców leśnych

48 cl octu z czerwonego wina

1 litr białego cukru

2 litry wody

Wszystkie składniki z wyjątkiem octu wkładamy do garnka i dusimy na wolnym ogniu przez 10 minut. Dodajemy ocet i gotujemy przez ok. 2 minuty. Następnie przecedzamy przez drobne sitko. Dodajemy 2 butelki białego rum i butelkujemy do późniejszego użytku.

Chamomile Sour
Chamomile Sour

Kolejnym drinkiem był Chamomile Sour składający się z:

6 cl Rumiankowa Szkocka whisky

2 cl soku cytrynowego

1,5 cl syropu cukrowego

1 białko z jajka

Mocno wyszejkować i przecedzić do kieliszka.

Sposób na wyprodukowanie rumiankowej szkockiej jest bardzo prosty. Do 2 butelek szkockiej whisky dodajemy 1 uncje suszonego rumianku.

Improved Whisky Cocktail
Improved Whisky Cocktail

Pod koniec tej części skosztowaliśmy Improved Whiskey Cocktail składający się z:

6 cl Rye whiskey

1 dash syropu cukrowego

2 dash maraschino

1 dash absinthe

2 dash Bokers Bitters.

Wymieszać z lodem i gotowe. Twist ze skorki cytryny jako garnish.

Niebawem opowiemy wam o drugiej części warsztatów poświęconych miksologii molekularnej.